Het oevre van Marc Chagall (1887-1985) omspant vrijwel de gehele vorige eeuw. Toch wordt het sterk geassocieerd met de 'vooroorlogse' groep kunstenaars, die Parijs na WO.II verliet om plaats te maken voor een nieuwe generatie, zoals de Cobra-groep. Het werk van deze na-oorlogse generatie behoort alweer lange tijd het het verleden: andere inspiratiebronnen, denkbeelden, technieken, artistieke gevoelens zorgen voor nieuwe ontwikkelingen. En alleen die kunstenaars uit vroeger tijden zullen in de smaak blijven vallen die iets klassieks, iets blijvends hebben gewrocht. In hoeverre geldt dat ook voor Chagall? En op welke gebieden dan? En in welk opzicht?
Een zoektocht aan de hand van origineel werk dat voorhanden is.