| het leven van Chagall | ||
| ||
|
Mosje Zakarowitch (= zoon van Zakar) Chagall werd geboren in het stadje Vitebsk aan de rivier de Dwina in Wit-Rusland op 07-07-1887. Die drie zevens spraken tot Chagalls verbeelding. Hij groeide op in een zeer vroom Joods milieu als oudste van een groot gezin dat het niet breed had. Vader sjouwde met vismanden en tonnen in een vishandel. Moeder probeerde wat bij te verdienen in haar kruidenierswinkeltje achter de voordeur van het huis. De geborgenheid (dat is: de liefde, de warmte, de vreugde van het feestvieren) die hij in zijn jeugd ervoer, zal zijn hele bestaan schragen en is steeds in zijn werk terug te vinden.
Vitebsk was evenwel een stadje waar Chagall zich alleen maar kon vervelen. Ook Rusland kon hem niet genoeg bieden. Hij trok in mei 1911 naar Parijs en schilderde daar als een bezetene. In 1914 keerde hij terug naar Vitebsk, waar hij met zijn jeugdvriendin Bella trouwde. Na de Eerste Wereldoorlog en enkele jaren communisme wist Chagall zeker dat hij dit deel van Europa voorgoed zou verlaten. Samen met vrouw en dochtertje trok hij via Berlijn opnieuw naar Parijs. Frankrijk werd zijn tweede vaderland, dat hij alleen verliet toen hij in de Tweede Wereldoorlog naar Amerika moest uitwijken. Hier overleed zijn vrouw plotseling in 1944. Na de oorlog keerde hij terug naar Frankrijk. Hier huwde hij Vava, die een even inspirerende vrouw voor hem zou zijn. De Franse staat bouwde in Nice het 'Musée National Message Biblique Marc Chagall', dat geheel gewijd is aan Chagall. Niet ver hier vandaan stierf hij in zijn woonplaats Saint-Paul-de Vence in 1985. |
||
| Copyright ©2011 Wuyt | ||